Gece saat ikide çalan zil yarım uykumumdan beni sıçratarak uyandırdı,en son 20-25 yıl önce bir aralar epeyi gittiğimiz avlağa gidiş zamanı gelmişti,
yerinde duruyormuydu acaba Yakakent mendereği, uç tarafından tuttuğumuz tabak gibi ısparalar bizi bekliyormuydu?Mavruşgiller arada sürpriz yapıyormuydu hala? 
Büyük bir heycan ile tan yeri ağırırken avlakta yerimizi almıştık,krides ile dip oltamı hazırlayıp atmam fazla uzun sürmedi, özlediğim o kesin ve sert vuruş gecikmedi tabiki ve ilk balık livara kolayca girdi,ve diğerleri saat 07 de sert başlayan karayel artık kısa süren avımızın bittiğini hatırlatıyordu.Av arkadaşlarım cem ve hüseyin ile mutlu bir şekilde ava son verip samsuna döndük..
Yıllar sonra bizlere aynı heyecanı yaşatan Karadenizimize çok teşekkür ederiz ,:D
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder